tyrpinfotografia

Dębicka Traviata G. Verdiego

darek — Sun, 06 May 2012 12:54:02 +0000

W dniu 3 maja br. w DK MORS odbyła się premiera opery Traviata Giuseppe Vediego. Na zlecenie twórcy tego widowiska – Pawła Adamka – wykonałem obszerny reportaż, dokumentując wydarzenia zgodne z libretto tej opery:

Akt I
W apartamentach kurtyzany Violetty Valery odbywa się bal. Młody Alfred Germont wznosi toast na cześć miłości. Alfred kocha Violettę od dawna. Nie kryje swych uczuć, jednak Violetta oświadcza, że nie potrafi kochać i radzi Alfredowi aby o niej zapomniał. Jednak gdy zostaje sama, rozmyśla nad pustym życiem jakie pędziła dotychczas i postanawia zacząć nowe u boku Alfreda.

Akt II
Odsłona 1
Alfred i Violetta żyją w ustronnej willi pod miastem. Kiedy Alfred dowiaduje się, że Violetta ma kłopoty finansowe, postanawia zdobyć pieniądze, by pomóc ukochanej. Po jego odjeździe do Paryża w willi zjawia się ojciec Alfreda. Chce odebrać Violetcie syna. Gdyby narzeczony siostry Alfreda dowiedział się, że Alfred żyje z byłą kurtyzaną, zerwałby zaręczyny. Ojciec błaga Violettę, by dla dobra Alfreda i jego rodziny zrezygnowała ze swej miłości. Violetta godzi się na tę najcięższą ofiarę. Gdy Alfred wraca, oświadcza mu, że musi wyjechać. Po jej odjeździe Alfred odnajduje list, w którym Violetta oznajmia, że wraca do Paryża, by prowadzić dawny tryb życia. Zazdrosny i rozgniewany Alfred wybiega z domu i spotyka ojca. Starzec prosi go, by nie szukał Violetty i wrócił do rodziny. Alfred nie słucha go i jedzie do Paryża.

Odsłona 2
U Flory Bervoix, przyjaciółki Violetty, odbywa się przyjęcie. Jest na nim Violetta z baronem Douphol. Zjawia się Alfred. Udając, że nie dostrzega Violetty, gra z baronem w karty. Wygrywa poważne sumy, potem kłóci się z rywalem i wreszcie wyzywa go na pojedynek. Violetta próbuje temu zapobiec; wtedy Alfred obrzuca ją obelgami i rzuca jej pod nogi wygrane pieniądze. Upokorzona Violetta mdleje. Zjawia się ojciec Alfreda, który wyrzuca synowi brutalne zachowanie.

Akt III
Ciężko chora Violetta leży samotna w swym mieszkaniu. Przed śmiercią chce jeszcze raz ujrzeć ukochanego. Alfred, który dowiedział się już, jak wielką ofiarę poniosła dla niego Violetta, zdołał wybłagać u ojca zezwolenie na ślub. Obaj przybywają obaj do domu Violetty. Na widok Alfreda Violetta zapomnieć chce o swej chorobie. Niestety, wyczerpana umiera w ramionach ukochanego.

(Streszczenie libretta według Przewodnika operowego J. Kańskiego)

A więc zapraszam do galerii zdjęć:

Wielkanocnie w gminie Jodłowa…

darek — Sun, 08 Apr 2012 11:06:45 +0000

Sobota wielkanocna rozpoczęła się pod znakiem niskich i ciężkich chmur, z których nieraz po drodze do Jodłowej mżawka dała znać o sobie na szybach samochodu. Żaden to oczywiście problem był, bowiem nieraz w deszczu wyjeżdżałem, a matka natura wynagradzała mi to z nawiązką (np. w grudniu ub. roku – patrz wpisy poprzednie). Cel wyjazdu był z góry określony – znaleźć kaskady na leśnych potokach w Gminie. Nic prostszego… wydawałoby się. A jednak, nie było łatwo. Od wielu miesięcy myślałem o tym określając plan i szukając owych strumieni i w końcu się udało. Brnąc w błocie po kostki w pewnym bukowym lesie, idąc wąwozem w górę potoku natrafiłem na kilka pięknych salamander, które leniwym wzrokiem patrzyły na mnie zapraszając niemalże na sesję. Tym razem jednak jednak im odpuściłem ;) Było coś, co bardziej przyciągało moją uwagę – szum wodospadu :) W końcu udało się, znalazłem ciekawe miejsca, które jak dotąd widziałem na terenie Beskidu Niskiego. Leśny potok o krystalicznie czystej wodzie, płynący wąwozem pośród olbrzymich buków i jodeł, na brzegu którego bujnie rośnie i kwitnie ciekawa roślinność – kwitnące żywce, zawilce, śledziennice, lepiężniki oraz paprotki zwyczajne rosnące na odłamach skalnych i te wspomniane wcześniej szumiące kaskady – to wszystko w akompaniamencie śpiewu ptaków sprawia, że nie che się wracać do domu. Ja tam jeszcze wrócę… choćby jutro… choć na chwilę…

O wawrzynku słów kilka…

darek — Tue, 27 Mar 2012 11:17:45 +0000

Nie będę tu opisywał, że trujący, że kwitnie jako jeden z pierwszych i zanim się liście pojawią, bo to wszystko już opisywałem na moim blogu. Napiszę natomiast o doznaniu, jakie odczułem podczas fotografowania wawrzynka wilczełyko w ostatni weekend. Owa rzecz miała miejsce w dęborzyńskiej buczynie na terenie gminy Jodłowa. Pierwsze pąki ukazały się jakieś 3 tygodnie temu. W ostatnią sobotę powróciłem dokładnie w to miejsce, lecz tego pojedynczego krzaczka nie fotografowałem, ponieważ kilka metrów dalej ukazał się piękny dla miłośnika przyrody widok – ok. 8 krzaczków piętrzyło swoje gałązki ku górze, prezentując słońcu swój piękny kwiatostan. I teraz owe uczucie jakie doznałem podczas sesji – czułem, jakbym fotografował piękną kobietę, która przygotowując się do sesji oblała się jakimś hitem od np. Caroliny Herrera. Zapach, który otaczał te małe krzaczki niemalże przyciągał mnie swoim pięknem i mocą powodując, że chciałem się tam położyć i zasnąć niczym przy pięknej kobiecie… Tak, właśnie do pięknej kobiety porównuję te kwiaty, bo przecież jedno i drugie mają tyle wspólnego ze sobą… Kilka metrów dalej inny zapach bardzo konsumpcyjnie na mnie podziałał – to czosnek niedźwiedzi spowodował, że pora było już wracać do domu na późne śniadanie – zaczęło mi w brzuchu burczeć ;)
Poniżej kilka zdjęć.

Podniebny spacer po okolicach…

darek — Sun, 05 Feb 2012 21:52:06 +0000

Długo zbierałem się do pokazania tych zdjęć, ale zawsze jakoś czasu brakowało, by je opublikować. Nie pomagały nawet przypomnienia ze strony znajomych. Zawsze były jakieś inne priorytety. Nie bez znaczenia był wybór odpowiednich pór roku na loty, wszak środek wiosny i sroga zima bombardują nas niespotykaną skalą barw. Z tej ostatniej zostało mi tylko kilka ciekawych ujęć, pozostałymi dysponuje Gmina Dębica. Niestety, czasu brakło na wykonanie podobnych ujęć podczas naszej pięknej jesieni, jaka nawiedziła nas pod koniec października 2011 roku. Ciekawostkę z pewnością stanowią nocne fotografie, które z uwagi na warunki (brak światła, mocne drżenie samolotu, podmuchy wiatru po otwarciu okna) nie były wcale łatwe do wykonania. Również te zimowe, przy temperaturze -18*C i prędkości samolotu ok. 150-180 km/h nie były łatwymi do zrobienia. Pomimo tych trudności udało się stworzyć całkiem ciekawą galerię zdjęć.
A jak wygląda świat widziany z lotu ptaka, przekonajcie się Państwo sami – zapraszam na podniebną wycieczkę po Dębicy i jej okolicach na czele z gminami Jodłowa, Pilzno, Czarna i Żyraków.
UWAGA – wszystkie zdjęcia łącznie zajmują 52 MB !!!

Zdjęcia są własnością firmy TYRPINFOTOGRAFIA i każdorazowe publikowanie ich w innych mediach wymaga zgody !!!

W oczekiwaniu na wschód słońca…

darek — Wed, 01 Feb 2012 12:02:29 +0000

Ostatni weekend stycznia, temperatura -19*C, gdzieś na terenie Gminy Jodłowa… ale od początku.
W końcu pogoda dopisuje – jest zima, o której tak marzyłem, którą tak bardzo wyczekiwałem. Herbata do termosu, ciastko w zęby, jeszcze tylko oskrobać z lodu samochód i w drogę. Wyjazd z domu o 6 rano, gdy jeszcze ciemno jest, a wszystko po to, by dojechać w oddalone o ok. 40 km pagórki północno-wschodniej części Pogórza Ciężkowickiego i zaczekać na świt oraz wschód słońca. To chyba najciekawsze momenty budzącego się dnia, zwłaszcza w trakcie bardzo mroźnej zimy. Matka natura serwuje nam wówczas niespotykaną ferię barw – od niebieskości poprzez róże skończywszy na pomarańczach i czerwieniach wstającego słońca, czego przykładem są poniższe zdjęcia, które chciałbym dedykować wszystkim zmarźluchom, przewalającym się w tym czasie na drugi bok w cieplutkim łóżku.
Więcej zdjęć na razie nie pokażę, przyjdzie na to pora w innej publikacji ;)

Poranne zimowe klimaty…

darek — Sun, 11 Dec 2011 15:51:10 +0000

Nie spodziewałem się, że tak cudownie zacznie się kolejny weekendowy dzień. Nikt się zresztą nie spodziewał ;) W środku nocy wstałem z myślą, że będzie to tym razem bardzo zimny poranek – jakże się myliłem. Księżyc, po wczorajszym zaćmieniu mocno oświetlał drogę w kierunku południowo-zachodnim… Asfalt lśnił złowieszczo nakazując wielką ostrożność – była niezła szklanka, a tu do przejechania 35 km ;) W końcu dotarłem do tajemniczego miejsca, w którym z wielką przyjemnością zaczekałem do świtu. Było mi ogromnie ciepło na duszy i w sercu oglądając i czując muskanie porannych, leniwych promieni słońca. Zatrzymać te chwile na dłużej… Powoli budził się dzień oznajmiając, że trzeba wracać… :( Po drodze kilka strzałów w kierunku ośnieżonych lasów i sadów, pól oraz dróg i można było wracać do domu. Pani zima powoli rozkręca się – liczę na więcej, znacznie więcej…

Gdy pada deszcz…

darek — Sat, 10 Dec 2011 12:46:15 +0000

… nie wolno się poddawać – trzeba mieć nadzieję, że wkrótce zaświeci słońce, moje ulubione słońce, które po dzisiejszym poranku szczególnie utkwiło mi w pamięci… ;)
Ale po kolei… Dzisiaj o 5.30 rano podczas totalnej ulewy wyjechałem w teren z nadzieją, że właśnie zobaczę ten błysk… Wiedziałem, że długo nie będzie trwał, że będzie zbyt mało czasu, by zatrzymać we właściwym momencie ;) te piękne chwile. I zabłyszczało moje słońce niemalże na zawołanie, ocieplając swoimi promieniami ten piękny kawałek buczyny… Krople wody błyszczały niczym szklana biżuteria ozdabiając każdą gałąź. Pnie drzew lśniły porannym światłem mieniąc się kolorami. Chciałem zatrzymać ten czas, lecz wskazówki mojego zegarka nieubłaganie brnęły do przodu oznajmiając porę rozstania… :(
Myślami wciąż jestem w tym lesie… do przyszłego weekendu… ehhhh…

Pożądanie… zima…

darek — Fri, 25 Nov 2011 18:02:36 +0000

Słyszy się w mediach, że zimy w Polsce ma nie być. Wspominając naszą piękną, złotą i okropnie suchą jesień, można synoptykom dać wiary – zimy nie będzie. To by była okropna prognoza z wielu względów m. in. dla rolników, dla przyrody i… dla mnie. Jako wielbiciel bardzo mroźnych poranków, gdzie w bajkowej i romantycznej scenerii można podziwiać kolory budzącego się dnia, gdzie bezlitosną ciszę przerywa skrzypienie świeżego śniegu pod naciskiem naszych butów byłbym wielce niepocieszony, gdybym tej zimy nie zobaczył widoków, jakie poniżej możecie zobaczyć.

Dla porządku dodam, że zdjęcia wykonałem pewnej pięknej niedzieli 5 grudnia 2010 roku na terenie gminy Dębica, gdzie temperatury przy gruncie oscylowały w granicach -23*C rano i -18*C wczesnym popołudniem, nie wiem natomiast jaką temperaturę miało powietrze na wysokości ok. 50 metrów, bo wolałem tego nie wiedzieć, zwłaszcza lecąc samolotem z prędkością 180 km/h z otwartym oknem – totalny hardkor – polecam wszystkim, dla których -5*C to zimno :)

Jesiennie…

darek — Sun, 30 Oct 2011 12:15:54 +0000

W końcu zrobiło się ciekawie, czyli minął okres bezkolorowego lata jak zwykłem nazywać czas, w którym rolnicy już uporali się ze swoimi zbiorami i na polach zrobiło się szaro-buro. W końcu przyszła moja ulubiona (zaraz po wiośnie) pora roku no bo jak tu nie lubić takich kolorów?

Tatry z Wisowej

darek — Mon, 17 Oct 2011 20:05:36 +0000

W końcu się udało. Od początku roku wiele razy wpatrywałem się w horyzont i bezskutecznie szukałem doskonale znanych mi charakterystycznych szczytów słowackich Tatr. Aż w końcu udało się – Tatry z gminy Jodłowa fotograficznie zostały „zaliczone”. Poniższe zdjęcie zrobiłem w miejscowości Wisowa i jest kolejnym po Gębiczynie (gm. Pilzno), Południku i Głobikowej (gm. Dębica) miejscem naszego powiatu, z którego pięknie widać panoramę Tatr.